ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΞΕΝΑΚΗΣ – ΑΡΤΟΠΟΙΟΣ

ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ

2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1962

 

ΣΤΑ ΝΙΑΜΕΡΑ ΤΟΥ

 

Στην εποχή μας συνηθίζουμε να νεκρολογούμε τους ανθρώπους που μας μαγνητίζουν και μας θαμπώνουν με τον πλούτο, τα υψηλά αξιώματα ή τη μόρφωσή τους σκεπάζοντας, πολλές φορές με ρητορικά άνθη τα ελαττώματά τους, και όχι τόσο τους απλοϊκούς και ταπεινούς που αγάπησε ο Χριστός, και που έχουν στο ενεργητικό τους μια ζωή που μυρίζει εντιμότητα και ανθρωπιά.

Παραδείγματα των ανθρώπων αυτής της κατηγορίας ο καλός γείτονάς μου, που μοίρα σκληρή έκοψε απότομα και αναπάντεχα τη νύχτα της περασμένης Τετάρτης, το νήμα της ζωής του και δεν τον άφησε να ολοκληρώσει μια όμορφη προσπάθεια.

Ταπεινός και απλοϊκός και άσημος ο αλησμόνητος Σταμάτης. Άνθρωπος όμως, με όλη τη σημασία της λέξεως.

Κανείς από όσους τον γνώρισαν δεν μπορεί να τον αμφισβητήσει.

Με την εργατικότητά που τον διέκρινε. Ξεκινώντας σχεδόν από το μηδέν και παλεύοντας με μύριες δυσχέρειες, που έπρεπε να τον λυγίσουν και να τον φέρουν σε απόγνωση, με πίστη όμως  στη νίκη και με μια καλή και απλή γυναίκα στο πλευρό του, που τη λάτρευε και τον λάτρευε, κατόρθωσε, ταπεινά και αθόρυβα, με ιδρώτα και αίμα, να δημιουργήσει τους οικονομικούς όρους για μια άνετη ζωή της οικογενείας του. Έβαλε στο νου του μάλιστα να δώσει σε όλα τα παιδιά του κατι ανεκτίμητο, που δεν ευτύχησε αυτός να το αποκτήσει στη ζωή του, τη μόρφωση. Αυτό φανερώνει τη φωτεινή αντίληψη του πάνω στη ζωή.

Ως εδώ δεν ξεπερνάει πολλούς απλοϊκούς ανθρώπους, που με την τίμια εργασία των, παλεύοντας με μύρια εμπόδια κατορθώνουν πολλά και γίνονται δακτυλοδεικτούμενοι στην κοινωνία.

Αλλα ο Σταμάτης Ξενάκης δημιούργησε κάτι άλλο καλύτερο από την περιουσία και έζησε με το πάθος της δημιουργίας αυτής, δημιούργησε μια οικογένεια υποδειγματική, προβάλλοντας τον εαυτό του λαμπρό παράδειγμα προς μίμησιν στα παιδιά του, που τον λάτρευαν και λαχταρούσαν να βαδίσουν επι τα ίχνη της αρετής του γιατι ο άνθρωπος αυτός ακτινοβολούσε μια παράξενη γοητεία που τα θάμπωνε, όπως και όλους που τον πλησίαζαν και είχαν την ικανότητα να εκτιμήσουν την αξία του.

Με την όντως χριστιανική και πατριωτική ψυχή του, με τη δραστηριότητα που τον διέκρινε με την όχι συνηθισμένη εξυπνάδα του, με τη φροντίδα του, με τη δωρική σοβαρότητα και αξιοπρέπεια του, με την υποδειγματική τιμιότητά στις συναλλαγές του, με τη φιλοστοργία του ως οικογενειάρχης, με τη ψυχική ηρεμία και την καλοσύνη του, δηλαδή με τρόπους και έργα, χωρίς την επιβολή βίας, κατόρθωσε, καλύτερα από ένα θεωρητικό παιδαγωγό, να βάλει τα παιδιά του στο δρόμο της αρετής και να διαπλάσει τον χαρακτήρα των «Κατ’ εικόνα και ομοίωσιν του». Αλλα με την αψεγάδιαστη οικογένεια που δημιούργησε εδώ στο Ρέθυμνον, εχάρισε ο ταπεινός και άσημος αυτός βιοπαλαιστής ένα σφριγηλό κύτταρο στον Κοινωνικό μας οργανισμό, που χρειάζεται τέτοια κύτταρα για να είναι υγιής. Να γιατί δεν ήταν συνηθισμένος άνθρωπος ο Σταμάτης Ξενάκης.

Πικρός ο χαμός του για την οικογένειά του. Βάλσαμο παρηγοριάς στις πονεμένες ψυχές των δικών του ο έντιμος, ο όμορφος, ο ηθικός βίος του. Και μια εγγύηση για το μέλλον των παιδιών του.

ΕΝΑΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΤΟΥ

Αφήστε μια απάντηση