ΜΙΝΩΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ

 

Το Ρέθυμνο ήτανε η γενέτειρά του. Εδώ γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα
παιδικά του χρόνια και εδώ πήρε την πρώτη του μόρφωση. Και όταν
ύστερα ακολουθώντας τη μοίρα του εγκαταστάθηκε για να ζήσει στην
Αθήνα έκλεισε μέσα στη ψυχή του την Κρήτη και δεν τη ξέχασε ποτέ.
Ο πατέρας τους Κωστής Γερακάρης ένας λαμπρός άνθρωπος και
ενθουσιώδης πατριώτης συν επαρμένος από τον εθνικό ξεσηκωμό του
1912 για το λυτρωμό της φυλής, κατατάχθηκε εθελοντής οπλαρχηγός στο
Αντάρτικο και έπεσε πολεμώντας παλληκαρήσια στη Ήπειρο.
Η μάννα του Μαρία κ. Γερακάρη μια εξαίρετη γυναίκα με μεγάλη
θέληση ύστερα από την εθελοντική θυσία του άντρα της σήκωσε ολο το
βάρος της ανατροφής και μόρφωσης των οκτώ Ορφανεμένων παιδιών
της που δεν ήταν καθόλου μικρό.
Ετσι εξηγείται πώς ο Μίνως Κ. Γερακάρης ρίχτηκε από μικρή ηλικία στη
σκληρή βιοπάλη η οποία όμως δεν στάθηκε εμπόδιο στην μόρφωσή του,
γιατι τον διέκρινε μια ισχυρή και ακατάβλητη θέληση και μια έφεση προς
την επιστήμη και τη μάθηση.
Διπλωματούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου μας
ηλεκτρίζεται από τις προοδευτικές ιδέες του Γίγαντα της πολιτικής
Ελευθ. Βενιζέλου και παίρνει μέρος στις εκλογές του 1923 έχοντας
εκλεκτούς συνεργάτες οι οποίοι αποτελούν την ομάδα νέων
συγκεντρώσωντες μια αξιόλογη εκλογική δύναμη.
Αφήνει ύστερα την πολιτική παρά την ενθάρρυνση των φίλων του και
από τότε φορέας των νέων ριζοσπαστικών ιδεών του αρχηγού του που
τον εκτιμούσε βαθύτατα παρουσιάζει χάρις στις μεγάλες ικανότητές τους
μια αλματώδη εξέλιξη στη Δημοσιοϋπαλληλική ζωή μέσα από την οποία
κατέχει μια εξαίρετη θέση στον τομέα της Τραπέζης, όπου αναπτύσσει
μια αξιόλογη δημιουργική δράση.
Η μελέτη, η συγγραφική εργασία του πάνω στα αγροτικά και
συνεταιριστικά ζητήματα φανερώνουν πόσο βαθιά είχε ενστερνισθεί ο
δημιουργικός αυτός άνθρωπος το σκοπό και τη αποστολή της Αγροτικής
Τραπέζης.
Δημοκράτης αληθινός, προοδευτικός στις αντιλήψεις του,
παρακολουθούσε με ενδιαφέρον κάθε σύγχρονη ιδέα μελετώντας με
απληστία τους δικούς μας και τους ξένους συγγραφείς μα ποτέ δεν
ξεχνούσε την Κρήτη του.

Όταν μικροί αντίπαλοι του Νικολ. Καζαντζάκη κινούμενοι από μίσος
θελήσανε να δυσφημίσουν και να συκοφαντήσουν το εργο του , ο Μίνως
Γερακάκρης ακούοντας τη φωνή της Κρήτης που ήθελε να προστατέψει
το μεγάλο της παιδί, έγραψε μια βαθυστόχαστη και περίφημη κριτική για
το έργο του με μεγάλου συμπατριώτη του που αποτέλεσε μια
αποστομωτική απάντηση, μέσα στη οποία φαίνεται η βαθιά μόρφωση, ο
πλούτος ιδεών, η γλαφυρότης και η κριτική ικανότης του.
Τα αλλεπάλληλα οικογενειακά πλήγματα που δοκίμασε η ευαίσθητη
ψυχή του το χρόνο τούτο, κλονίσανε την υγεία του και παρά το μεγάλο
ενδιαφέρον της υπέροχης γυναίκας του αληθινής Εστιάδας που του
παραστάθηκε με αγάπη και αφοσίωση και των αγαπημένων παιδιών και
αδελφών του πέθανε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα, ο επίλεκτος
αυτός Κρητικός που τιμούσε το νησί μας και ο θαυμάσιος και ηθικά
ακέραιος άνθρωπος .
Ας είναι αιωνία η μνήμη του .

ΚΩΣΤΑΣ Φ. ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ
Εφ. «Βήμα»
8-12-1959

Αφήστε μια απάντηση