ΑΥΤΟΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΘΕΣΜΟΣ

Του Ι. Ε. Χαλκιαδάκη
Αν σήμερα που τίθεται στη κρίση του ελληνικού λαού το ερώτημα
«Βασιλευομένη ή Αβασίλευτη Δημοκρατία» ψάχναμε την ιστορία της χώρας
για να αντλήσουμε ιστορικά διδάγματά, τους πρώτους αφορισμούς του
αναχρονιστικού αυτού θεσμού, θα τους ακούγαμε να βγαίνουν από τα
μπαρουτοκαπνισμένα στήθη των αγνών αγωνιστών του 1821.
Από την πρώτη μέρα που πάτησε στο μικρό ελεύθερο κομμάτι της πατρίδας
μας, η Δυναστεία έδειξε ξεκάθαρα το προσωπείο της . Ουδέποτε πίστεψε ότι
το ανώτατο όργανο της χώρας είναι ο Λαός από τον οποίο απορρέουν οι
φορείς της πολιτείας αναμεσά στους οποίους και οι εξουσίες του Ανώτατου
Άρχοντα.

 


Τουναντίον σε καμιά χώρα του κόσμου δεν υπήρξε τόσο προκλητική αντίληψη
δυναστείας που να αντιστρέφει τους ρόλους και να καταργεί το ΛΑΟ από
πηγή εξουσίας και να απαλλοτριώνει υπέρ αυτής, τα δικαιώματά του.
Εκατόν πενήντα χρόνια ελεύθερου πολιτειακού βίου της χώρας μας είναι μια
αδιάψευστη μαρτυρία ιστορικά εξακριβωμένη.
Δεν προχωρούμε σε βάθος της ελληνικής ιστορίας για να συναντήσουμε τη
μαγκούρα του Μακρυγιάννη. Δε στεκόμαστε στην αγόρευση του Καλαντάρη
στο 1917 στη βουλή, ούτε στις μνημειώδεις αγορεύσεις – αφορισμούς της
δυναστείας- του Τρικούπη και του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Μακρινός απόηχος για τους περισσότερους που δεν τους αρέσει η μελέτη της
ιστορίας. Στα πρόσφατα γεγονότα, σ’ αυτά που ζήσαμε στα 12 τελευταία
χρόνια θα περιοριστούμε. Άλλωστε είναι τόσο αποκαλυπτικά και διδακτικά για
τις αντιλήψεις του Κων/νου και της Φρειδερίκης, που τα κρίνουμε υπεραρκετά
για την περίπτωση.
Με δεύτερη 4 ετία είναι στη θέση του υπευθύνου Πρωθυπουργού ο κ.
Καραμανλής το 1961.
Ένα ταξίδι της Φρειδερίκης στη Αγγλία το βρίσκει αντίθετο στα εθνικά
συμφέροντα. Η Φρειδερίκη δεν παραχωρεί στον Πρωθυπουργό της χώρας,
ρόλο μεγαλύτερο από του «κηπουρού των Ανακτόρων» σύμφωνα με
προσφιλή θεωρία του Βασιλικού συζύγου της Παύλου.
Εφαρμόζει το σατανικό σχέδιο πιστή απόδοση των μοναρχικών της
αντιλήψεων. Ο κ. Καραμανλής φεύγει με ξένο όνομα από την Ελλάδα.
Με 53% ο ελληνικός λαός αναθέτει το 1964 τη διακυβέρνηση στον Γ.
Παπανδρέου. Μέσα σ’ένα χρόνο ο Κων/νος υποπτεύεται ότι ο υπεύθυνος
πρωθυπουργός του πρόκειται να μεταθέσει κάποιον από τους αξιωματικούς
του. «Έγκλημα» μέγα να σκεφθεί ο Πρωθυπουργός «κηπουρός» να επέμβει
στον Στρατό «τσιφλίκι» του Κων/νου.

Ο Γ. Παπανδρέου αποπέμπεται ωμά και απροκάλυπτα από την εξουσία. Και
αρχίζει η αισχροτέρα συναλλαγή που έχει να παρουσιάσει η παγκόσμια
πολιτική ιστορία.
Ένας απαίσιος θόρυβος συσσωρεύεται και πάνω σ’ αυτόν μεθοδεύει την
κατάλυση του πολιτεύματος ο Κων/νος και την εγκατάσταση της δικτατορίας
των Στρατηγών.
Με βραχεία κεφαλή πάνω στα ίδια σχέδια τον προλαμβάνουν οι
συνταγματάρχες και προσυπογράφουν την κατάλυση του Συντάγματος που
πρώτος είχε καταλύσει σε καμία κρίση . Πολύ δεν περισσότερο το περίφημο
αντικίνημα του, της 13 η Δεκεμβρίου. Που μόνο κίνημα Βασιλέως δεν ήτο. Οι
Βασιλείς μάχονται και πέφτουν στον πεδίο της τιμής.

Εφημ. « Ρεθμνιωτικα Νέα»
(29/11/1974)

Αφήστε μια απάντηση