Αποκριάτικες μνήμες Ανδρέα Κούνουπα

 
«Η μεγαλύτερη γιορτή της οδού Αρκαδίου ήταν το απόγευμα της τελευταίας Κυριακής της Αποκριάς που περνούσε ο Καρνάβαλος. Όλος ο δρόμος και τα καταστήματα ήταν στολισμένα με πολύχρωμες γιρλάντες. Τα μπαλκόνια και τα πεζοδρόμια ήταν γεμάτα κόσμο που περίμενε την παρέλαση και πετούσε μαζί με τις σερπαντίνες και τον χαρτοπόλεμο και λούπινα.
Στο Δημαρχείο ήταν εγκατεστημένη η επιτροπή υποδοχής του Καρνάβαλου και βράβευσης του καλύτερου μεμονωμένου μεταμφιεσμένου και του καλύτερου άρματος. Σε λίγο άρχιζαν να περνούν οι μασκαράδες ντυμένοι ό,τι φανταστείς, με υποκλίσεις και σκέρτσα για να πάρουν το βραβείο. Φακίρης, Άγγελος, Κινέζος, Σατανάς, Ισπανός, Χερουβείμ κ.λπ. κ.λπ. Μετά περνούσε το γαϊτανάκι, αμάξια με ανθοδέσμες ή καμήλα με τους καμηλιέρηδες, γόνδολα, πεταλούδες, άρματα σεράγια με χανούμισσες, τεράστιο μαντολίνο πλαισιωμένο με μαντολινάτα, ταυρομαχίες με τορέρο κ.λπ. κ.λπ.
Οι παρέες που περνούσαν τραγουδούσαν τα καθιερωμένα Αποκριάτικα τραγούδια με μαντολίνα, κιθάρες και ροκάνες και μετά συνέχιζαν μόνες τους την παρέλαση στα δρομάκια του Ρεθύμνου και στα φιλικά τους σπίτια μέχρι την άλλη μέρα το πρωί.
Επικεφαλής του Καρνάβαλου ήταν η Φιλαρμονική του Δήμου με εύθυμα εμβατήρια, καμαρωτή-καμαρωτή και βροχή τα χειροκροτήματα. Στο τέλος περνούσε ο Βασιλιάς Καρνάβαλος και προκαλούσε μεγάλο ενθουσιασμό και πανζουρλισμό. Ήταν καθισμένος πάνω σε ψηλό χρυσοποίκιλτο θρόνο με φανταχτερή φορεσιά, με στέμμα και σκήπτρο, μουστάκια και γένια άσπρα.
Γύρω του βουερή αλλοπρόσαλλη μασκαραδοακολουθία τραγουδούσε:
Εμπρός να φύγουμε μακριά
Με τον Καρνάβαλο παιδιά
Στη βάρκα τιμονιέρη
Να πάμε σ’ άλλα μέρη.
Εμπρός παιδιά, γλέντι, χαρά
Τα νιάτα φεύγουν, δεν ξαναγυρίζουν πια
Εμπρός παιδιά, γλέντι, χαρά
Πριν φτάσουνε τα γηρατειά.
Όταν ο Βασιλιάς έφτανε στο Δημαρχείο, ο πρόεδρος της επιτροπής τον προσφωνούσε και αυτός απαντούσε. Σε μια από αυτές τις υποδοχές ο πρόεδρος είπε με στίχους:
Καλωσόρισες Βασιλιά! Να μείνεις στο Ρέθυμνο,
Γιατί εδώ είμαστε όλοι βαρείς, μουρμούρηδες, σοβαροί και απρόσιτοι
Και έχομε ανάγκη από σένα
να μας φέρεις το γέλιο και τη χαρά νύκτα μέρα.
Να γίνει η ζωή μας ένα συνεχές γλέντι και τραγούδι!
Ο Βασιλιάς που ήταν γνωστός γαλατάς, ο Κανακάκης, γλεντζές και αθυρόστομος σηκώθηκε όρθιος στο άρμα του, κοίταξε τον κόσμο γύρω του και έγινε απόλυτη ησυχία για να μπορέσει να ευχαριστήσει για την υποδοχή. Αυτός όμως στράφηκε προς τον Πρόεδρο και είπε δυνατά: «ΣΚΑΤΑ!!!». Η απάντηση ήρθε ακαριαία από τον Πρόεδρο: «ΝΑ ΤΑ ΦΑΣ ΓΑΛΑΤΑ!!!». Το πανδαιμόνιο και τα γέλια που ακολούθησαν είναι αδύνατον να περιγράφουν! «

Αφήστε μια απάντηση