ΤΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΤΩΝ 4 ΜΑΡΤΥΡΩΝ

ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1958         ΠΟΛ. ΤΣΑΚΩΝΑΣ Δικηγόρος   Τη περασμένη Κυριακή, επιστήσαμε τη προσοχή του Ρεθεμνιακού κοινού, για μια δημιουργία του εξαιρετικού μας μουσικο – συνθέτου κ. Μπάμπη Πραματευτάκη. Περιμέναμε να διαβάσουμε, μια κριτική, ένα σχόλιο αν θέλετε, από ένα ή μια, των πολλών που ασχολούνται με τη μουσική στη πόλη μας. Δυστυχώς δεν κοπίασε κανένας τους. Μια όμως, που στο συλλογισμό «Σε ποιόν απευθύνεται το έργο Τέχνης, στο κοινό ή στους λίγους τους … Συνέχεια

Η παραίτησις του Αθανασίου

Εν έτει σωτηρίω Χιλιοστώ ενεακοσιοστώ εξηκοστώ ογδόω Απριλίου 2 Εν Ρεθύμνης Αριθ. Πρωτ. 1026     ΠΡΟΣ Την Ιεράν Επαρχιακήν Σύνοδο της εν Κρήτης Ορθοδόξου κατ΄ Ανατολής του Χριστού Εκκλησίας Εις Ηράκλειον   Σεβασμ. Άγιε Πρόεδρε και Άγιοι Συνοδικοί Σύνεδροι, Από δύο και τριάκοντα έτη ότε τη Αρχιερατική συνετάγημεν χορεία ηγωνίσθημεν σθένει παντί, εν επαγρυπνήσει, εις άπαράτρεπτον απόδοσιν των Αρχιερατικών ημών καθηκόντων, εγκαρτερούντες δε, τη άνωθεν επιρρωνύμενη επικουρία και των Αγίων Αδελφών συναντιλήψει, επρυτανεύσαμεν των μεν πεπτωκότων την ανόρθωσιν, τοις … Συνέχεια

Η «Αγιά Σοφιά» του Ρεθέμνους

ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ 29-1-1998     Αλεξάνδρα Πολυχρονάκη   Πολλά εκφραστικά ονόματα σου χάρισαν, Παναγιά του Μασταμπά, οι Ρεθεμνιώτες. Σε είπαν ομορφοκελαρούσα, ζεστή χελιδονοφωλιά, φωτοβολούσα, ονειροκρατούσα κι ελπιδογεννούσα. Μα κάποιου η καρδιά σ΄ ονόμασε τόπο των οραμάτων κι όταν αντίκρισε το λυγερό κορμί σου σε φώναξε Αγιά Σοφιά της πόλης του Ρεθέμνους. Έτσι το θέλησε να γίνεις η λαχτάρα του π. Νικόλα Πολάκη. Τιτάνιος πραγματικά ο αγώνας του. Μαστορικά σε ζύμωσε. Κι ο μόχθος της ασίγαστης προσπάθειάς του έστησε μάνι μάνι … Συνέχεια

ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ

ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ Μεγάλη Τρίτη 9 Απριλίου 1996     Πηγή έμπνευσης και για Ρεθύμνους δημιουργούς Μνημειώδης η μελέτη του μακαριστού Θεοδώρου Σταθμός το ορατόριο του Μπάμπη Πραματευτάκη   «Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις..» Το τροπάριο που θ΄ ακουστεί απόψε σε όλους τους ναούς, φέρνει ξανά στην επικαιρότητα τη δημιουργό του. Την Κασσιανή τη μελωδό. Μια γυναίκα, τη μοναδική υμνογράφο που πλούτισε την εκκλησιαστική ποίηση με τους τόνους της θερμής γυναικείας ευαισθησίας της. Πολλοί θρύλοι περιβάλλουν τη μορφή της, επινοήματα των … Συνέχεια

Η ΕΝΘΡΟΝΙΣΙΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΙ

Ο ΤΥΠΟΣ 24-3-1936         Ως έχομεν εν λεπτομερείαις προαναγγείλει, επραγματοποιήθη το απόγευμα της προχθές Κυριακής η ενθρόνισις του νέου Επισκόπου Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Θεοφιλεστάτου κ. Αθανασίου Αποστολάκι. Περί την 3.30μ.μ.διακοπέντος επί δίωρον περίπου του Ρεθυμνιακού πένθους επί τη απωλεία του μεγαλουργού Ηγέτου της Φυλής, οι κώδωνες των Εκκλησιών της πόλεως σημαίνοντες χαρμοσύνως έδωκαν το σύνθημα της εις τον Καθεδρικόν Ναόν των Εισοδίων συγκεντρώσεως των Αρχών και του Λαού. Εν ριπή οφθαλομού ο ναός κατεκλύσθη ασφυκτικώς. Διμοιρία Πεζικού … Συνέχεια

Από Πιτσίδια και Λοχριά οι Άγιοι Παρθένιος και Ευμένιος

09/07/2018 του Λευτέρη Κρυοβρυσανάκη  Θεωρούνται από τους πιο σημαντικούς αγίους της νεότερης χριστιανικής ιστορίας της Κρήτης, που η επίσημη αναγνώρισή τους από την Εκκλησία μας έγινε μόλις το 2007. Η ζωή και η δράση των Αγίων Παρθένιου και Ευμένιου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την Μεγαλόνησο, και συγκεκριμένα με τη Μονή Κουδουμά, η οποία ιδρύθηκε από τους ίδιους στα νότια παράλια του νομού Ηρακλείου. Τα δύο αδέρφια, Παρθένιος και Ευμένιος, κατάγονταν από το χωριό Πιτσίδια Πυργιώτισσης (κοντά στα Μάταλα). Ο πατέρας τους, Χαρίτωνας … Συνέχεια

Ένα σπάνιο ποίημα του μοναχού Γαβριήλ

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018 Εύα Λαδιά-Μιχάλης Παπαδάκης (Δ).Ο μοναχός Γαβριήλ Κλάδος Εύα Λαδιά – Μιχάλης Παπαδάκης  (Δ) Ο  μοναχός  Γαβριήλ  Κλάδος. Στις  10/6/1985  πέθανε  ο  μοναχός  του  Αρκαδιού  Γαβριήλ  Κλάδος. Ο  Γ.Κλάδος γεννήθηκε  στα  Λιβάδια  Μυλοποτάμου  στις  5  Νοέμβρη  του  1910  και  από  το 1934  είχε  αφιερωθεί  στο  Θεό, μονάζοντας  στο  Αρκάδι. Μπροστάρης, μαζί  με  τον  ηγούμενο  Διονύσιο  Ψαρουδάκη  στη  Μάχη  της  Κρήτης, πήρε  το  τουφέκι  με  άλλους  μοναχούς  κι  έτρεξε  να  υπερασπισθεί  το  έρημο  από μάχιμο πληθυσμό νησί. Αργότερα συνέχισε  τον  αγώνα  του, παίρνοντας  ενεργά  μέρος στην  Εθνική  Αντίσταση. Σ’ όλο  το  διάστημα  της  ναζιστικής  κατοχής, το  κελί  του  στο  μοναστήρι  είχε  γίνει κέντρο  ανεφοδιασμού  και  βοήθειας  όλων  των  αγωνιστών  και  των αναξιοπαθούντων. Και  στην  περίοδο  όμως  της  ειρήνης, διεθνείς  προσωπικότητες αλλά  και  ταπεινοί  άνθρωποι  βρήκαν  στο  κελί  του  Γαβριήλ  μια  φιλόξενη  γωνιά για  να  ξεκουραστούν. Το  παρακάτω  ποίημα  που  ακολουθεί, είναι  ένα  απόσταγμα  μιας  ολόκληρης  ζωής και  το  έγραψε  λίγο  καιρό  πριν  πεθάνει. Μας  το  είχε  εμπιστευθεί  ο  αγαπητός Ρεθυμνιώτης  Κώστας  Μανουράς, μέλος  τότε  της  Ι.Λ.Ε.Ρ.  και  πρωτοδημοσιεύθηκε στο  περιοδικό  «Ο  Δούρειος  Ίππος»  των  Κρητικών  Γραμμάτων, Ρέθυμνο, τ.5, Αύγουστος  1985, σελ. 9-11. Η  ζωή  μου. Κλάδος  Γαβριήλ, Μοναχός. Εξέχασα  όσα  κάτεχα  και  πράμα  δε  θυμούμαι στα  βάσανα  βραδιάζομαι  και  τσι  καημούς  κοιμούμαι. Χρόνια  πολλά  πρωτύτερα  κι  εγώ  δεν  ξέρω  πόσα είχα  μια  σκέψη  καθαρή  και  μια  αιθέρια  γλώσσα. Μα  τώρα  δεν  αισθάνομαι  ανάγκη  για  να  ζήσω και  το  γιατί  μη  θέλετε  να  σας  το  εξηγήσω. Μπορούσα  δυο  μερόνυχτα  να  τρώγω  και  να  πίνω τώρα  μου  βάνουνε  φαΐ  και  το  μισό  αφήνω. Έτρωγα  ότι  έβρισκα  κι  ότι  ήθελε  μου  λάχει τώρα  και  το  κοτόπουλο  καθίζει  στο  στομάχι. Επίσης  πρέπει  να  σας  πω  και  να  ομολογήσω στα  μάλλινα  τυλίγομαι  να  μη  κρυολογήσω. Είχα  μαλλιά  κατάμαυρα  και  πρόσωπο  φεγγάρι και  το  κορμί  μου  λύγιζα  με  λεβεντιά  και  χάρη. Πονούσα  και  υπέφερα  για  τα  στραβά  του  κόσμου ο  ξένος  πόνος  ήτανε  πολλές  φορές  δικός  μου. Όλες  τις  δύσκολες  δουλειές  τις  είχα  για  παιχνίδια τώρα  που  σαραβάλιασα  με  ζώσανε  τα  φίδια. Εις  το  σημάδι  έριχνα  και  μοίραζα  τη  τρίχα τώρα  μου  δίνουνε  ψωμί  και ‘γω  γυρεύω  ψίχα. Παρών  εδώ, παρών  εκεί, παρών  απάνω  κάτω τώρα  παραμερίστηκα  σα  ραγισμένο  πιάτο. Για  τα  κοινά  ζητήματα  δεν  έμενα  οπίσω τώρα  και  τα  παπούτσια  μου  δε  σκύβω  να  γυαλίσω. Πάνε  οι  συγκινήσεις  μου  και  τα  αισθήματά  μου θλιμμένα  και  αδιάφορα  τραβώ  τα  βήματα  μου. Πάνε  τα  ξεφαντώματα  αγαπητοί  μου  φίλοι τώρα  με  το  φασκόμηλο  και  με  το  χαμομήλι. Αυτά  λοιπόν  εσκέφθηκα  ίσως  και  άλλα  τόσα … Συνέχεια

ΔΥΟ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΜΑΡΙΝΑΚΗ

Του Γιάννη Ζ. Παπιομύτογλου   Στή Δημόσια Βιβλιοθήκη Ρεθύμνης φυλάσσονται δύο ἐπιστολές τοῦ Γαβριήλ Μαρινάκη[1], τοῦ ἡρωϊκοῦ Ἡγουμένου τῆς Μονῆς Ἀρκαδίου κατά τήν ἐπανάστάση τοῦ 1866. Οἱ ἐπιστολές καί κυρίως ἡ πρώτη δέν ἔχουν, κατά τή γνώμη μου, ἰδιαίτερη ἱστορική ἀξία, ὅμως ἔκρινα ὅτι εἶναι δημοσιεύσιμες καί μόνο γιά τό γεγονός ὅτι φέρουν τήν ὑπογραφή τοῦ Γαβριήλ[2]. Ἡ πρώτη ἀνήκει στό ἀρχεῖο Δ. Καλομενόπουλου[3] μέ οἰκονομικῆς φύσεως περιεχόμενο. Ἡ δεύτερη προέρχεται ἀπό τό αρχεῖο τοῦ Ρωσικοῦ Ὑποπρο­ξενείου Ρεθύμνης, ἀπευθύνεται στόν Ὑποπρόξενο … Συνέχεια

ΔΥΟ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΚΑΣΤΡΙΝΟΓΙΑΝΝΑΚΗ

Του Γιάννη Ζ. Παπιομύτογλου   Ὁ Διονύσιος Καστρινογιαννάκης ἤ Καστρινογιάννης[1] ὑπῆρξε μιά ἀπό τίς πιό φωτεινές μορφές τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης. Ἡ παρουσία του ὑπῆρξε ἔντονη ὄχι μόνο στά ἐκκλησιαστικά πράγματα τῆς Κρήτης, ἀλλά καί στούς ἀπελευθερωτικούς ἀγῶνες τῶν δύο τελευταίων δεκαετιῶν τοῦ 19ου αἰῶνα, καί στά πολιτικά δρώμενα τῆς περιόδου τῆς Αὐτονομίας. Κατά συνέπεια εὔστοχα ἀποκλήθηκε στρατιώτης τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Πατρίδας. Γεννήθηκε στο Ἡράκλειο τήν 18η Αὐγούστου 1856. Γιός τοῦ Γεωργίου Καστρινογιαννάκη καί τῆς Εὐσεβίας Τροχαλάκη (Νικολαΐδου) καί ἀδελφός τοῦ … Συνέχεια